----------------------------
وقتی با جسد کسی که می شناسی روبرو می شوی از خود می پرسی:

آيا اين، اوست؟
نمی شود گفت که اوست... اما مانند اوست...
پس خود او کجاست؟
اگر این، او باشد، با این تغییرش چطور کنار بیایم؟ دیگر چطور با او صحبت کنم؟ چطور...؟

/ 4 نظر / 6 بازدید
نسترن

سلام آقا نيما خوبی؟ خوشحالم که نوشتی بايد بگم من خاطره ی خيلی تلخی از مرگ دارم تمام فضای گورستان و ختم رو درک می کنم يک جور حس غم و سردر گمی به سراغ آدم مياد...

نوشی

سلام... از بابت لينک و لوگو ممنونم.... راستی در مورد مرگ... من مادرمو از دست دادم اما باور کنين که هنوزم حس ميکنم کنارمه... گرچه بیشتر وقتا نبودنش خيلی آزارم ميده.

مسيح

سلام عزيز. از محبت‌ات سپاس. تو هم آسمون ريسمون بودي و ما خبر نداشتيم؟!

نسترن

بابا توروخدا به خاطر ما هم که شده بيشتر بنويس...