آسمون ريسمون

 
 
 

تمام روزها و تمام شتابی که این یک ماه داشت چیزی از آرامشی که باید می داشتم کم نکرد.
این روزها می شود گفت من در همه جا تازه واردم و کم کم این برایم عادی می شود.
شاید زمان ترک شروع و رها کردن های معمول رسیده باشد، شاید هم نه.
پاییز دیگری در راه است و با تاخیر می رسد.
خوشحالم که حتی یک بار در هر هفته شانس دیدن خیابانهای قدیمی شهر را دارم
جاهایی که کمتر می رفتم.
این پاییز با همه پاییزهای دیگر فرق می کند.
پُر تر از موسیقی، پُر تر از تنهایی و پُر تر از باهم بودن.




 
نویسنده : نیما - ساعت ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ روز ٢٠ مهر ۱۳٩٠
comment نظرات ()