آسمون ريسمون

 
سکوت
 

ساده نیست که آدم بفهمد چه چیزهایی را هدر میدهد.
از وجود خودش، از زمان، از اشتیاق.
ساده نیست که آدم بفهمد دارد دست و پای دایم می زند.
یک دقیقه سکوت، نعمتی است که دست یافتنی تر از آن است که به ذهن می آید.
و این "یک دقیقه" هم خودش نشانه ناامیدی و بدبینی است وگرنه میشود در سکوت زیست. در سکوت زیستن در میان همین همهمه آهن. و در میان همین تشویش شهر.
سکوت یک چیز درونی است. نمی شود آن بیرون را به سکوت وادار کرد.


 
نویسنده : نیما - ساعت ۱:٠۱ ‎ب.ظ روز ٢٠ اردیبهشت ۱۳۸۸
comment نظرات ()