آسمون ريسمون

 
و باز پنجشنبه
 

و باز پنجشنبه،
خلوت و کمی دلگیر. بشارت یک روز تعطیل. روز تعطیل زودگذر. تازگی پیاده راه رفتن از یک تفریح گهگاه به یک تفریح اعتیادآور بدل شده. همین حالا که نشسته ام دلم می خواهد بیرون راه می رفتم.

شاید تنشهایم را کم میکند. شاید فقط لذت بخش است. شاید هر دو.
گمانم در این یکی دوماه بیش از همیشه راه رفته ام. فرصتش را خوب داشته ام. و همیشه با این که اغلب تبدیل به کار پر زحمتی می شود اما نمی شود چشم پوشید.
این راه رفتن البته یک رفیق همدل کم دارد. با نبودنش کنار می آیم.


 
نویسنده : نیما - ساعت ۱:٤٧ ‎ب.ظ روز ٥ دی ۱۳۸٧
comment نظرات ()